7 ΜΑΗ 1944 Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ 17 ΤΡΙΑΤΑΤΙΚΩΝ

Αθήνα:      07 /05/2026

7 ΜΑΗ 1944 Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ 17 ΤΡΙΑΤΑΤΙΚΩΝ,

ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗΣ

Ο χειμώνας του ’41 ήταν τραγικός για τον Λαό της Αθήνας, λόγω του λιμού και της έλλειψης τροφίμων, εκατοντάδες πολίτες και μικρά παιδιά πεθαίνουν στους δρόμους ! Ο πληθωρισμός και η μαύρη αγορά οργιάζει, ενώ τα τρόφιμα έχουν εξαφανιστεί.

Όπως ΟΛΟΙ οι πολίτες, έτσι και οι 3Τατικοι (προπάτορας του ΟΤΕ) δοκιμάζονται σκληρά από την πείνα και την εξάντληση. Το απόγευμα της 13ης Απριλίου του ’42, στο κεντρικό κτήριο Μελά, πέφτει για μια ακόμα φορά αναίσθητος και εξαντλημένος ένας Συνάδελφος διανομέας . Αμέσως ξεσηκώνονται ΟΛΟΙ και απαιτούν συνάντηση με τον Γενικό Διευθυντή, με αιτήματα τρόφιμα, αύξηση μισθού, δελτία ελεύθερης κυκλοφορίας (οι βάρδιες είχαν καθημερινές περιπέτειες με τα μπλόκα) κλπ. Εκείνος αντί άλλης απάντησης, διατάσσει την άμεση απόλυση 12 εργαζομένων !

Αυτό ήταν το φιτίλι της εξέγερσης και της έναρξης της Απεργίας. Με μια ΦΩΝΗ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ αποφασίζουν ΑΠΕΡΓΙΑ, δηλώνουν ότι, αν είναι να πεθάνουμε, ας πεθάνουμε με αξιοπρέπεια ! Έτσι εκδηλώνεται η πρώτη απεργία σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Ξεκινά στις 14/4/42 από τα 3Τ, ενώ στις 17/4 μετατρέπεται σε γενική Πανελλαδική , με πρωτοφανή συμμετοχή όλων των υπηρεσιών του δημοσίου (50,000 απεργοί), και η οποία έληξε στις 21/4/1942 με νίκη των απεργών ( δελτία ελεύθερης κυκλοφορίας για τους 3Τατικους, μια μερίδα φαγητό όπως δινόταν στους εργαζόμενους της Siemens, αύξηση μισθών για ΟΛΟΥΣ έως 300%, αλλά και ΠΛΗΡΩΜΗ μισθών ανά 15ημερο.

Ο Γιώργος Βαλκανάς, θα γράψει στην εφημερίδα Παντριατατική, για τον αγώνα και την πρώτη ( σε όλη την Ευρώπη ) ΑΠΕΡΓΙΑ των 3τατικών, στις  14 Απριλίου 1942.

“Μπορούν και οι σκλάβοι να αγωνίζονται και να νικούν. Δύο νίκες. Μία της ψυχής της λευτεριάς και η άλλη υλική (ψωμί και το συσσίτιο). Και το σπουδαιότερο απολύθηκαν όλοι οι κρατούμενοι και ανακλήθηκαν όλες οι απολύσεις! Επτά μέρες και επτά νύχτες  στο δρόμο. Μία νίκη, η πρώτη νίκη κατά του κατακτητού και των οργάνων  του, που θα την σεβαστούν και θα την μνημονεύσουν τα χρόνια που θα διαβαίνουν.”

Νέος Ιστορικός Σταθμός 

Στις 24/2/43 οι 3Τατικοι και οι Δημόσιοι υπάλληλοι, ξεκινούν νέον απεργιακό αγώνα ενάντια στην πολιτική επιστράτευση, η οποία στόχευε στην τροφοδοσία των Γερμανικών εργοστασίων, με εργατικό δυναμικό (έγιναν 200 συλλήψεις 3ΤΑΤΙΚΩΝ , οι οποίοι απέδρασαν στις 5 Μαρτίου) .

Στις  5/3/43 η Απεργία  έχει μετατραπεί σε γενική πανελλαδική, στην οποία κατεβαίνουν στους δρόμους Αθήνας και Πειραιά 200.000 εξοργισμένοι πολίτες, οι οποίοι κάνουν τα διορισμένα Κυβερνητικά ανδρείκελα να καταρρεύσουν και να τραπούν σε άτακτη φυγή.

Κυρίαρχο σύνθημα των Απεργών ήταν “όχι στην πολιτική επιστράτευση, κανένας 

εργάτης στα Γερμανικά εργοστάσια”. Στην κατάληψη δε του Υπουργείου Εργασίας, καίγονται οι Φάκελοι των 80.000 επιστρατευμένων, ενώ για την ανικανότητα των Κυβερνητικών δοσίλογων, καθαιρείται Πρωθυπουργός και τελικά ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ η πολιτική επιστράτευση στην χώρα μας !

Έτσι η Ελλάδα είναι η μοναδική  Ευρωπαϊκή χώρα που πέτυχε κάτι τόσο σημαντικό! Το τίμημα αυτής της νικηφόρας απεργίας ήταν 10 νεκροί και 134 σοβαρά τραυματίες, αλλά και ένα συνεχές κυνηγητό των πρωτοπόρων αγωνιστών και των 3ΤΑΤΙΚΩΝ. Αυτή η ξεχωριστή ηρωική πράξη, ανάγκασε τον Ροζέ Μιλλιεξ να δηλώσει:  ”Τι παράδειγμα πάθους για την Ελευθερία, δίνουν οι Έλληνες, σε όλη την Ευρώπη  γιατί η τρελή ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ αυτού του ΛΑΟΥ, κάθε μέρα γίνεται πιο μεγάλη “.

Νέος Ιστορικός και Μαρτυρικός Σταθμός η Άνοιξη του ‘44

 Με πρόφαση για μια ακόμα πράξη αντίστασης στους Μολάους Λακωνίας και την εκτέλεση ενός Γερμανού Αξιωματικού και μερικών κουκουλοφόρων συνεργατών τους, γίνεται μια ακόμα Γερμανική βαρβαρότητα εκδίκησης και τιμωρίας αθώων πολιτών.

Είναι γνωστό ότι την Άνοιξη του ’44 έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το χιτλερικό καθεστώς και την πολεμική μηχανή του Άξονα, μιας και έχει καταρρεύσει το Ανατολικό Μέτωπο γι’ αυτό και γίνεται πλέον πιο απάνθρωπο, πιο αδίστακτο και πιο δολοφονικό. Όμως η Αντίσταση και οι ηρωικές πράξεις των Ελλήνων πατριωτών είναι καθημερινές και σημαντικές, κάνοντας την ζωή των κατακτητών και των συνεργατών τους δύσκολη.

Έτσι τα ξημερώματα τις 1ης ΜΑΗ του ’44 μεταφέρονται από το Χαϊδάρι, και εκτελούνται στην Καισαριανή 200 παλληκάρια, πατριώτες κομμουνιστές. Την ίδια μέρα, με την οργή του Ελληνικού λαού να ξεχειλίζει, πραγματοποιείται μια νέα μαζική και δυναμική Απεργία  στην οποία οι τηλεφωνικές επικοινωνίες είναι ουσιαστικά σε κατάσταση εκτός λειτουργίας, ενώ συνεχίζονται και τις επόμενες μέρες οι “τεχνικές βλάβες” και οι συνεχόμενες διακοπές λόγω δικτύου, που δυσκολεύουν αφάνταστα της επικοινωνίες των κατακτητών, μέσα από της γραμμές των 3Τ.

Διαβιβάζουμε από συνέντευξη του Λευτέρη Χατζηανδρέου Γεν. Γραμματέα του Σωματείου Εργατοτεχνικών της ΑΕΤΕ.

Είναι πλέον Μάης του 1944 και οι Γερμανοί έχουν λυσσάξει από την συνεχόμενη αντίσταση και τον αγώνα των 3ατατικών.

Από τις 27 Απριλίου η γενική και η ειδική ασφάλεια παίρνει εντολή να συλλάβουν όσο πιο πολλά εαμικά στελέχη από την Τηλεφωνική, για να μας «σπάσουν τον τσαμπουκά» αλλά και να αποδυναμώσουν τις εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς.

Την 1η Μάη είχαμε απεργία, με σχεδόν καθολική συμμετοχή, θυμίζω ότι την εποχή εκείνη η Τηλεφωνία και η Τηλεγραφία γίνονταν χειροκίνητα, δεν ήταν αυτόματα τα συστήματα, έτσι η απεργία – απουσία του προσωπικού- νέκρωνε ουσιαστικά την επικοινωνία, έναν ιδιαίτερα κρίσιμο παράγοντα, για τις πολεμικές επιχειρήσεις, που τον Μάη του ’44 ήταν σε πλήρη εξέλιξη και σε κρίσιμη φάση, γιατί ήδη είχε αρχίσει η κατάρρευση του Γ΄ Ράιχ  και η μεγάλη αντεπίθεση των Σοβιετικών και των συμμαχικών δυνάμεων. Τα αποτέλεσμα των συλλήψεων ήταν μηδαμινά!

Μετά από αυτή καθολική συμμετοχή στην Απεργία της 1^ης Μάη και την αποτυχία των συλλήψεων, φτιάχνεται ονομαστικός κατάλογος και αποφασίζονται μαζικές συλλήψεις.

Έτσι το πρωί στις 3 Μαΐου (από τις πέντε η ώρα το πρωί έχουν περικυκλωθεί τα κτίρια της Τηλεφωνικής στην Σταδίου 15 και στην Κωλέττη και Μπενάκη και τις εφτά η ώρα που μπαίνει το προσωπικό για δουλειά, ξεκινούν οι συλλήψεις των Γερμανών, με την παρουσία και την βοήθεια κουκουλοφόρων – καταδοτών συνεργατών τους. Είναι το περίφημο ΜΠΛΟΚΟ της Τηλεφωνικής !

Συλλαμβάνονται 250 συνάδελφοι οι οποίοι μεταφέρονται στο Χαϊδάρι. Αμέσως το προσωπικό ξεκινάμε Απεργία σε όλη την Τηλεφωνική ! Νεκρώνουν όλες οι επικοινωνίες της τηλεφωνικής, ούτε οι επιστρατευμένοι δεν μπορούν (και δεν θέλουν) να αποκαταστήσουν τις επικοινωνίες στη Χώρα δεν λειτουργεί τίποτα !

Κάτω από αυτή την πίεση της καθολικής πατριωτικής αντίστασης και συμμετοχής στην απεργία αναγκάζονται οι Γερμανοί κατακτητές, να απελευθερώσουν σχεδόν το σύνολο των συλληφθέντων, κρατώντας όμως 17 συναδέλφους, τους οποίους οδήγησαν στις 7 Μάη στο εκτελεστικό απόσπασμα, στην μαρτυρική Καισαριανή.

Εφτά μέρες μετά το μεγάλο τραγικό μακελειό εκτέλεσης των 200 της 1ης Μάη, άλλα 17 παλληκάρια πατριώτες αγωνιστές, εκτελούνται για την πίστη τους στην Λευτεριά, στην Ανεξαρτησία, στην Εθνική κυριαρχία και στην Κοινωνική δικαιοσύνη.

Εγκλήματα χωρίς τελειωμό, η φασιστική βαρβαρότητα σε όλο της το τραγικό μεγαλείο!

Όσο κοντοζυγώνει η πολυπόθητη Λευτεριά τόσο εξαγριώνονται και συνεχίζουν τις βαρβαρότητες οι Γερμανοί κατακτητές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους. Έτσι στις 10 Μάη του ’44 εκτελούν 2 ακόμα υπαλλήλους των 3Τ, τις αδελφές ΔΗΜΗΤΡΑ (ΤΟΥΛΑ) ΜΗΛΙΩΤΗ, 28 ετών και την ΜΑΡΙΑ ΜΗΛΙΩΤΗ, 22 ετών. Και ποιος ξέρει πόσες άλλες τέτοιες εκτελέσεις έγιναν ως την απελευθέρωση.

Συνάδελφοι και φίλοι,

Ο ενωτικός και πατριωτικός αγώνας των Τριατατικών είχε σπουδαία και καθοριστικά αποτελέσματα, στην πάλη στον Αγώνα και στην Αντίσταση του Ελληνικού Λαού κατά των Γερμανών κατακτητών και αυτή την παρακαταθήκη του ενωτικού αγώνα, δεν μπορεί και δεν δικαιούνται κανένας και τίποτα να την διασπάσει ή να  την καπηλευτή! Η Αντίσταση και ο Αγώνας έγινε στον όνομα του Ελληνικού Λαού, στον οποίο συμμετείχαν και πάλεψαν  όλοι οι Τριατατικοί Πατριώτες, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα!

Συνάδελφοι,

Ο Σύλλογος μας, έχει την ηθική υποχρέωση, να μην επιτρέψει να λησμονηθεί ο ΑΓΩΝΑΣ και η ΘΥΣΙΑ των Συναδέλφων ΤΡΙΑΤΑΤΙΚΩΝ, όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να διαγράψουν η να αποσιωπήσουν την ιστορία των Τριατατικών και του ΟΤΕ με την μεγάλη προσφορά τους, στην Πατρίδα και στους συμπολίτες μας. Η Γερμανία οφείλει πολλά στην χώρα μας και στον Ελληνικό Λαό, για τα εγκλήματα και τις εκτελέσεις, για την λεηλασία της Ελληνικής οικονομίας και την καταστροφή των υποδομών  αλλά και για όσα Απάνθρωπα και εγκληματικά διέπραξε κατά την διάρκεια της κατοχής.

Απαράγραπτη και καθολική είναι η απαίτηση μας, για τις Γερμανικές αποζημιώσεις στην χώρα μας, έστω κι αν έχουν περάσει 82 χρόνια, ενώ και με την σημερινή ευκαιρία καλούμε ξανά την Κυβέρνηση και τον Υπουργό Δικαιοσύνης να εφαρμόσουν τις σχετικές δικαστικές αποφάσεις και να απαιτήσουν την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων και του Κατοχικού δανείου από την Γερμανία.

Οι πεσόντες και οι νεκροί δεν χρειάζονται μόνο μνημόσυνα, χρειάζονται κυρίως μνήμη και πράξη – δράσεις, για να συνεχιστούν και να δικαιωθούν υψηλές  προσδοκίες και οι θυσίες τους.

Εμείς φιλοδοξούμε να είμαστε  η μνήμη  αυτών των Ανθρώπων που έδωσαν ακόμα και την ζωή τους, για την λευτεριά και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Θέλουμε να είμαστε η φωνή που δεν σωπαίνει, η γροθιά που δεν θα υποχωρήσει !

Γιατί τελικά η Ιστορία δεν κρίνει σκληρά μόνο τους ηττημένους, αλλά κυρίως εκείνους που συμβιβάστηκαν και δεν πολέμησαν !

Εμείς έχουμε επιλέξει να θυμόμαστε, να τιμούμε τον αγώνα και την θυσία των Τριατατικών πατριωτών αγωνιστών και γι’ αυτό να συνεχίσουμε να πολεμάμε το άδικο, την αδικία, την καταπίεση, την βαρβαρότητα και τον φασισμό !

Ζήτω ο Αγώνας των Τριατατικών.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ – ΑΙΩΝΙΑ η ΜΝΗΜΗ τους.